Waarom je in relaties toch bij jezelf uitkomt

Soms krijg ik stellen die al lang samen zijn en waar de verhouding totaal scheef gelopen is. Beschuldigingen naar elkaar toe zijn niet mis en de relatie is totaal verziekt. Ten einde raad komen ze dan om van mij een oplossing te horen en vaak willen beide partners hetzelfde: namelijk dat ik aan de ander ga ‘sleutelen’, want daar mankeert van alles aan.  De bereidheid om naar elkaar te luisteren is verdwenen, zodra de één iets zegt, vult de ander dat al in. Ruzies kunnen hoog oplopen. Bijzonder akelig is het als kinderen daarbij betrokken zijn, of het allemaal over zich heen krijgen.

Hoe kan dat verbeterd worden?

Ten eerste moeten beide partners de wens hebben dat het beter kan, zeker in het belang van de kinderen.

Ook moeten ze in staat zijn om hun eigen emoties even te parkeren. Dat is vaak lastig als ze midden in een ruzie zitten, want de beleving is vaak dat de ander de last of de pijn veroorzaakt heeft: ‘jij zei dit’ en ‘niet waar, jij deed dat’..

Hoe doorbreek je dat destructieve patroon?

In de periode van verliefdheid, kunnen beide partners helemaal in elkaar opgaan. Ze willen het liefst met elkaar versmelten; daardoor is de kans groot dat ze zichzelf verliezen in de ander. Dit komt vanuit een leegte, een onvervulde behoefte die de ander moet vervullen. Beide zenden de boodschap uit: “Jij bent degene die mij gelukkig kan maken” Onbewust creëren ze een ideaalbeeld en zetten daarmee de ander op een voetstuk, waar niemand ooit aan voldoen kan.

Dus die droom is dan ook vaak in één keer uit.. En dan komt boosheid en de teleurstelling, die vervolgens op de ander geprojecteerd wordt.

 

Wat gebeurt hier eigenlijk?

Onbewust ‘kiezen’ we vaak iemand die lijkt op één van onze ouders, of die juist tegenovergestelde eigenschappen heeft. Wat we bij één van onze ouders gemist hebben, of waar we last van hadden, zit als een verborgen onverwerkt deel in onszelf te wachten, totdat het de kans krijgt om alsnog tot z’n recht te komen. Het gaat zich melden zodra er een situatie komt die enigszins lijkt op toen. Wat er eigenlijk gebeurt is dat de ander per ongeluk bij jou op een knopje drukt, die pijn veroorzaakt. Of andersom natuurlijk. Die ander is dus niet de OORZAAK van de pijn, maar heeft jou pijn die er al lang zat, aangeraakt!

Een relatie krijgt pas een kans als beide partners de bereidheid hebben de verborgen stukken in zichzelf te onderzoeken en daar eerlijk naar te kijken.

Los je oude trauma’s op en leer jezelf te respecteren en lief te hebben. De mate waarin je van jezelf houdt is ook de maatstaf hoe je van anderen houdt.

Een kern van waarheid zit in het Duitse boek: Hou van jezelf en het maakt niet meer uit met wie je trouwt. 

Wilma te Paske

Als je vastgelopen bent in jouw situatie, zoals relatie, carriere, in jezelf of je hebt je levensdoel verloren, weet dan dat het mogelijk is om daar uit te komen. Bij voorkeur werk ik met mensen die altijd voor anderen klaar gestaan hebben, maar niet weten hoe ze voor zichzelf moeten zorgen: immers de ander stond altijd op de eerste plaats. Omdat ik ervaringsdeskundig ben (ooit ben ik zelf vastgelopen) weet ik als geen ander hoe lastig het zijn kan om je eigen leven vorm te geven en zelf de regie te nemen. Maar het is mogelijk! Neem contact op via het formulier op de contactpagina.