Hoe meer ‘IK’, hoe meer eigenwaarde

Wat is het ‘IK’?
Het is jouw IDENTITEIT. Dat wat je in je diepste wezen bent.

wie ben je?

Als je naar jezelf wijst, waar wijs je dan naar? Naar je hoofd? Naar je benen? Nee, dan wijs je naar je hartstreek. Kennelijk bevindt zich daar jouw wezenskern. En als iemand je vraagt: “Wie ben je”? , zeg je dan iets over je beroep, functie of een gedrag? Zoals: ‘Ik ben verpleegkundige, boekhouder of schilder, ik ben moeder van.. of de zoon van.., student, zzp-er’ etc. Maar ook: ‘ik ben onzeker, chaotisch, een doorzetter, een angsthaas, een onderzoeker of opportunist’. etc.
Maar zegt dat iets over wie je bent? Over jouw essentie?
Door Opstellingen van het Verlangen wordt volgens Prof. Ruppert, steeds meer zichtbaar hoe dat ‘IK’ in veel situaties nauwelijks een kans heeft gehad om zich te kunnen ontwikkelen. Als bijvoorbeeld je moeder tijdens de zwangerschap overbelast was, of niet zwanger wilde worden, hoe moet dat dan geweest zijn voor jou als klein wezentje in de buik van je moeder..? Hoe je moeder zich voelt tijdens de zwangerschap, is van grote invloed geweest op jouw ontwikkeling Als er veel spanning en stress is geweest, dan ontwikkel je een enorme alertheid voor gevaar en deze toestand wordt dan een soort basisstructuur van overlevingsgedrag, Dat zit in het zgn. ‘reptielenbrein’ en hierop wordt je lichaam aangestuurd en in staat van paraatheid gebracht. In zo’n toestand is er geen ruimte voor het ontwikkelen van een identiteit. Dit kan pas als de omgeving veilig is en als je moeder present is voor jou. Zij speelt hier een sleutelrol. In de eerste levensperiode kun je jezelf dan leren ervaren doordat je moeder jou “spiegelt’ en jouw behoeften herkent en benoemt. Het is belangrijk dat je moeder jou kan ‘lezen’ en begrijpt wat er met je aan de hand is en wat je nodig hebt. “Je hebt honger, ik zal je gauw eten geven’ of ‘Je hebt het koud hè, ik zal een lekkere warm deken om je heen doen’. Hierdoor leer je je eigen behoeftes en gevoelens kennen, door jezelf in haar ogen en weerspiegeld te zien. Zodoende leer je gaandeweg dat je een eigen wezen bent met een eigen IK; dan kom je daardoor langzaam los van de identificatie met je moeder.
Er zijn helaas maar al teveel moeders, die daartoe niet in staat zijn, of daar geen aandacht voor hebben, omdat ze zelf teveel belast is of getraumatiseerd zijn.
Dan blijft het kind gericht op de behoeften van de moeder en kan niet van haar loskomen.
Dit werkt ook door in het latere leven: Ook als volwassene blijf je dan gericht op anderen; hun mening is belangrijk. Heel vaak wordt dan ook een beroep gekozen, waarbij inleving en dienstbaarheid belangrijk zijn: in de zorg, in het onderwijs etc. En aangezien aandacht zorgen voor de ander het uitgangspunt zijn, ontwikkelen deze mensen niet zelden een burn-out of een chronische ziekte.
Hoe minder ‘IK’ iemand ervaart, hoe minder eigenwaarde..!
Dit gebrek aan eigenwaarde wordt dan buiten zichzelf gezocht bij andere personen, of situaties en daaraan toegekend. Daardoor identificeert men zich met anderen en hun lot. Hierdoor raken mensen snel verstrikt in de tragedies van anderen, alsof het hun zelf aangaat. Of men zoek eigenwaarde het in materiele dingen, wat helaas vaak maar kort voldoening geeft, waardoor al snel het volgende object begeerd wordt. Dit kan zich extreem uitbreiden tot zelfs prestatiedwang of machtswellust.!
Als je voldoende IK - gevoel hebt, ben je tevreden met wie je bent. Je hoeft je dan niet meer te bewijzen. Dan kun je de bij jezelf blijven en naast de ander zijn met al zijn emoties zoals pijn, verdriet, angst, zonder dat je je schuldig voelt of dat je denkt er iets aan te moeten doen.
Als jij meer ‘IK’ wilt ontwikkelen, doe dan mee aan een workshop met Opstellingen van het Verlangen en ontdek wie je werkelijk bent!

Wilma te Paske

Als je vastgelopen bent in jouw situatie, zoals relatie, carriere, in jezelf of je hebt je levensdoel verloren, weet dan dat het mogelijk is om daar uit te komen. Bij voorkeur werk ik met mensen die altijd voor anderen klaar gestaan hebben, maar niet weten hoe ze voor zichzelf moeten zorgen: immers de ander stond altijd op de eerste plaats. Omdat ik ervaringsdeskundig ben (ooit ben ik zelf vastgelopen) weet ik als geen ander hoe lastig het zijn kan om je eigen leven vorm te geven en zelf de regie te nemen. Maar het is mogelijk! Neem contact op via het formulier op de contactpagina.