sektes
Onlangs volgde ik de documentaire `Klinkt als een sekte´ van Israël van Dorsten, die daar onderzoek naar doet.
Zelf is hij ook opgegroeid in een sekte, die bekend werd van ‘de kinderen van Ruinerwold’. Hij is dus
‘ervaringsdeskundig’.
Ik moet zeggen dat de beelden mij af en toe naar de keel grepen. Ik kon me goed voorstellen hoe mensen
daarin gevangen kunnen zitten.
Wanneer is iets een sekte?
Typerende kenmerken zijn, dat het meestal een besloten groep mensen is rondom een charismatische
leider, wiens ideeën ze volgen, ook al zijn ze nog zo bizar..
Ze dulden geen kritiek van buiten en zijn strikt loyaal aan de leider.
Vaak is er ook een financiële afhankelijkheid, wat het leven met de ‘normale’ samenleving onder spanning
kan zetten. Soms zelfs moet je een flink bedrag betalen om mee te mogen doen.
Dat kan ernstige vormen aannemen en tot extreme situaties leiden, waardoor iemand in staat is om
bijvoorbeeld z´n eigen familie te verstoten.
Het is een ernstige vorm van manipulatie, ofwel hersenspoeling. Je eigen wil wordt uitgeschakeld en de wil
van de leider wordt jouw wil. Je mag niet meer zelf nadenken, maar kritiekloos geloven wat de leider
verkondigd.
Als het leven binnen de sekte je niet meer bevalt, is het niet zo eenvoudig om daar uit te stappen.
Wanneer komt het moment dat je beseft, dat het niet meer klopt? Dat je het gevoel hebt, in de verkeerde
film te zitten?
Overleggen met andere sektegenoten gaat niet, want dan ben je afvallig en heb je grote kans te worden
verraden!
Bij sommigen duurt het jaren, want zomaar weglopen heeft een groot risico: je wordt nergens ‘opgevangen’
omdat je inmiddels al je oude vrienden verloren bent.
Hoe komen daarin terecht? en welke mensen zijn dat dan?
Dat gaat vaak geleidelijk en sluipend, met in het begin heel veel lof en ‘liefdevolle’ aandacht; ja en wie wil dat nou niet..?
Je wordt als het ware ‘verleid’ om tot een bevoorrechte en exclusieve groep mensen te mogen horen.
Mensen met een laag zelfbeeld, of onzeker zijn over zichzelf, geen eigen mening hebben, altijd op zoek
zijn naar iets, gebrek aan een eigen wil, zijn vaak een gemakkelijke prooi.!
Eigenlijk iedereen die geen eigen identiteit heeft ontwikkeld, die niet weet wie hij of zij werkelijk is.
Zoals professor Ruppert zegt: ‘Wie geen eigen identiteit heeft, gaat zich identificeren met iemand anders’.
Identificatie betekent hier: Je kun je vinden in de normen, waarden en leefwijze van een ander en je neemt zelfs dezelfde persoonlijkheid aan.
Zo kun je je identificeren met een beroemdheid of een leidersfiguur. Maar ook met materiele zaken en je
omringen met duren dingen.
Maar wie ben jij zonder die charismatische leider? Wie ben jij zonder je vrienden? Of zonder je prachtige
villa, of jouw juwelen of luxe jacht? Wat blijft er dan van je over?
We hebben vaak geen idee hoe we beïnvloed zijn en nog steeds worden, door onze omgeving en wat anderen van ons vinden.
In veel opvoedingen was weinig ruimte om jezelf en een eigen mening te ontwikkelen.
Wie zich daarin niet goed heeft kunnen ontwikkelen, blijft gevoelig voor alles van buitenaf zoals bijvoorbeeld ‘influencers’.
In mijn werk komt erg vaak naar voren dat een client zegt: ‘Ik weet niet wie ik eigenlijk ben!’
Soms moet je jezelf ‘ontdekken’ en al die lagen, die over ons heen gekomen zijn, verwijderen.
Eén van de manieren om daar inzicht in te krijgen is met behulp van opstellingen; zonder oordeel kan daar
iets worden bloot gelegd, wat je nooit zelf had kunnen bedenken. Dat geeft vaak verrassende nieuwe perspectieven!
Wil jij ook meer over jezelf te weten komen? Doe dan mee! zie agenda