Irritatie

Wie heeft dat nou nooit..? Dat je je ergert aan een bepaald persoon., bijvoorbeeld je broer of de buurvrouw,. of aan je moeder of je vader.? Of aan de besluiteloosheid van je partner..? Of aan de domme keuzes van politieke leiders.?

Vrijwel iedereen kent dat gevoel.

Het is gemakkelijk om te denken dat het allemaal aan de ander ligt, en dat het vanzelfsprekend is dat je boos wordt over bepaald gedrag.

Toch ligt dat wat genuanceerder, want niet iedereen ergert zich aan dezelfde personen of gedragingen.

Een voorbeeld: je bent ergens op een verjaardagsvisite waar ook nog 6 anderen zijn. Eén van die bezoekers vertelt een voorval, waarop plotseling iemand anders heel heftig reageert en boos roept: “Hoe kun je dit nou zeggen, dat is toch abnormaal !”

De rest van het gezelschap kijkt verbaasd zich afvragend: “Waar gaat dit over? “

De vraag is dan: Wie heeft er een probleem?

Degene die het voorval verteld? Degene die zo heftig reageert?

Het antwoordt is natuurlijk: de persoon met de heftige reactie!  Daar wordt iets getriggerd.

Het kan zijn dat deze zich al veel langer ergerde aan de verteller van het voorval, maar dat maakt eigenlijk niet uit.

Er is iets aangeraakt, want alleen dan komt er zo’n reactie. Er zit nog iets van een oude ergernis, wat niet is opgelost. En dat wordt aangeprikt.

We zijn vaak geneigd om dat opzij te zetten, want we komen niet zomaar op het idee, dat het in onszelf zit, want dat is ongemakkelijk. Maar dan komt er vast wel een moment dat het opnieuw boven komt.

Er zijn mensen die zich aan veel dingen ergeren en voortdurend mopperen of afgeven op wat er allemaal mis gaat.

Het is interessant om te gaan onderzoeken, wat er precies getriggerd is en waarom.

Een helpende vraag kan dan zijn: “Aan wie doet die persoon jou (onbewust) denken? Wie reageerde er vroeger toen jij nog klein en hulpeloos was ook zo?”

Als we eerlijk zijn, komen we meestal uit bij onze moeder of vader, en misschien broer of zus, of iemand in huis waaraan we niet konden ‘ontsnappen’, omdat we daar als kind afhankelijk van waren.

De pijn, het verdriet of boosheid daarvan, is diep weggestopt, want je kunt daar nu eenmaal niet bij stil blijven staan.

Maar zolang het niet onderzocht is, blijft het zich op onverwachte momenten manifesteren. Tot het moment dat het erkend en gezien wordt. Dan kan deze emotie zich bevrijden. Dan blijft ook de heftige reactie weg bij een volgend moment. Dan is er hooguit de herkenning: oh ja., daar ergerde ik me vroeger aan…

Een geweldige manier om dit soort onbewuste verdrongen emoties op te helderen is een Opstelling van het Verlangen.