Dinky Toy

Vele jaren geleden in 1997, nam ik deel aan een indrukwekkend seminar: een speelweek voor volwassenen! Dit hoort nog steeds bij de top 10 van wat ik tot nu toe heb meegemaakt. Ik denk er nog vaak aan terug, ook omdat ik daar voor het eerst kennismaakte met Familieopstellingen.! 

We waren met een groep van 20, we zaten in een kring  en in het midden lag een kleed met duidelijk iets eronder.. Toen het kleed werd weggenomen lag er een berg met Dinky Toys, je weet wel: die kleine speelgoedautootjes.
We werden verzocht er allemaal eentje uit te kiezen en ons ermee te identificeren; dus alsof wij zelf dat autootje waren.!
Daarna mocht iedereen om de beurt beschrijven wat het betekende om dat autootje te zijn; dus bijvoorbeeld: ik ben een autootje en heb 4 wielen enz.
Ik had zelf een autootje waarvan de motor was uitgebouwd op de motorkap en vertelde dus,  dat ik zo sterk was dat mijn motor niet in de auto paste..

Tegenover mij zat een vrouw die precies hetzelfde modelletje had, alleen met een andere kleur en toen zij aan de beurt was, vertelde ze: 'Ik heb veel pijn want mijn darmen hangen eruit.. !'

Ik weet nog hoe geschokt ik me voelde door haar verklaring. Dezelfde modellen en zulke verschillende belevingen.! Van haar wist ik ook dat ze het laatste jaar veel leed had meegemaakt.
Maar hierdoor werd ik nog eens weer bevestigd, dat het allemaal onze eigen weergave is van wat we zien en van wat we waarnemen in mensen en in alles om ons heen. Het is onze eigen projectie! (zie ookZo'n zielig hondje)

Het is vaak lastig om de duistere kanten van onszelf te zien, maar juist in anderen zien we het wel, want daar wordt het weerspiegeld. Alleen om eerlijk toe te geven dat wat we waarnemen alles met onszelf te maken heeft en niet veel met de ander, blijft vaak lastig, vooral als het om vervelend gedrag gaat.
‘Uw ergste vijand is uw beste leermeester’ wordt niet voor niets zo moeilijk gevonden.

Vraag: Wat vind jij de meest lastige eigenschap of houding van anderen?

Ik hoor graag je reactie.